Ellen-van-Dijk-Header vertical stripe

[column] -Een betere wereld begint bij jezelf-

Fiets april
Lees hier de column van Ellen van Dijk die is verschenen in het aprilnummer van het blad Fiets.

Een betere wereld begint bij jezelf

 
‘Je bent wíel-renster?’ vraagt mijn schoonheidsspecialiste vol ongeloof. Na een ochtendtraining heb ik een afspraak voor een ontspannen gezichtsbehandeling. Althans, daar ging ik van uit. De standaard vraag of ik een vrije dag heb, heb ik deze keer naar waarheid beantwoord. ‘Nee, zei ik. Ik ben wielrenster en ik heb net getraind.’

 

 


 

Even voor de duidelijkheid, Mijn schoonheidsspecialiste is iemand uit de ‘normale wereld’ en ik ga ervan uit dat ze wielrennen dus vooral associeert met doping. Ik heb er nu al spijt van dat ik eerlijk ben geweest. ‘Dus jij wordt betaald om te fietsen?’ vraagt ze. ‘Best leuk hoor,’ gaat ze verder. ‘Maar wat beteken je daar eigenlijk mee voor de mensheid?’ Zo. Die vraag had ik even niet zien aankomen. ‘Ja kijk,' gaat ze verder. ‘Ik maak mensen mooier, daar worden ze blij van en zo krijgen we een betere wereld. Maar wie wordt er eigenlijk beter van dat jij fietst?’

Ik ben even beduusd. Sprakeloos. Hoewel ik het een brutale vraag vind, heeft ze best een punt. Een levensvraag waar ik zelf ook wel eens bij stil sta. Ik bedenk hoe ik hier op ga antwoorden. Laten we voorop stellen dat zowel mijn schoonheidsspecialiste als ikzelf vrij weinig aan het derde wereldprobleem bijdragen. Mijn topsportstatus kan ik soms gebruiken om goede doelen te steunen, zoals Right to Play. Maar degene die beter wordt van mijn leven als professioneel wielrenster is toch vooral ‘Ellen van Dijk B.V.’ Mijn levensstijl is erg egocentrisch en het is best moeilijk om dat maatschappelijk te rechtvaardigen.

Ik vraag haar of ze ook wel eens sport. ‘Ja, ik ben vorige week nog gaan hardlopen. Maar’, zegt ze, ‘Ik heb er gewoon geen tijd voor omdat ik altijd moet werken. Maar jij werkt dus niet, wat dóe je dan de hele dag?’ Ik bedenk me dat ze blij mag zijn dat ik zoveel vrije tijd heb, anders had zij momenteel geen klant gehad. Maar omdat ik in een ontspannen bui ben, probeer ik haar het leven als topsporter samen te vatten. Ik vertel haar dat het trainen veel tijd in beslag neemt. Dat ik bovendien veel reis en dat ik daarnaast ook nog veel andere zaken moet doen en regelen. Met mijn ploegleider, de bondscoach, mijn trainer, mijn krachttrainer, mijn verzorger, mijn fysiotherapeut, mijn mechanieker, mijn mental coach, mijn voedingsdeskundige, mijn ploeggenoten, de media, sponsors, webmaster, mijn accountant en allerlei andere belangrijke mensen om me heen die mij helpen optimaal te presteren. Daarnaast moet ik mijn where abouts invullen waarin ik altijd aangeef waar ik me bevind. Ik vertel haar dat ik moe wordt van trainen en daarom ook veel rust nodig heb. Ze lijkt niet erg onder de indruk. ‘Ik krijg juist altijd energie van sporten!’ zegt ze. Ik geef de moed op.

Ik maak inderdaad geen mensen mooier. Ik hoop wel dat ik met mijn sportbeleving mensen kan laten genieten van sport en ze kan inspireren om ook te gaan sporten. Om een doel te hebben en ergens voldoening uit te halen. Om gezond te leven. Zodat je minder vaak ziek bent, beter in je vel zit en je huid gaat stralen. Dan heeft mijn schoonheidsspecialiste ook wat meer vrije tijd en kan ze lekker nog een stukje gaan hardlopen. Want daar krijgt ze energie van en dat maakt haar blij. Dan stelt ze misschien niet van die irritante vragen aan haar klanten. Zo hebben we een betere wereld.