Ellen-van-Dijk-Header vertical stripe

[column] -WK-

WK-TT-8aDaar zit ik dan. Drijfnat in een nietsverhullend snelpakje zit ik op een klapstoeltje onder een tentje. De belangrijkste en de slechtste tijdrit van mijn seizoen zit erop. De afgelopen veertig minuten had ik er alles voor over gehad om de ellende meteen te laten stoppen. Nu is het voorbij. En nu heb ik er alles voor over om het nog een keer over te mogen doen.

 

Ik staar voor me uit en voel me letterlijk leeg. Op. He-le-maal op. Ik voel niets, ik wil niets en ik doe niets. Ik zit in mijn eigen wereld en wil er nooit meer uit komen. De verzorger praat tegen me, de begeleiding geeft medelevende blikken. Weten niet wat ze moeten zeggen. Dat snap ik en het maakt niet uit, niets maakt nog uit.

De afgelopen maanden was er namelijk maar één ding belangrijk: deze tijdrit. En deze tijdrit heb ik gigantisch goed weten te verknallen. Tot in den treuren had ik alles voorbereid. Als ik het parcours achteruit had moeten fietsen was dat ook geen probleem geweest. Enkel de vorm van de dag en de gedachten in mijn hoofd, die had ik niet onder controle. Het controleren van omstandigheden hoort voor mij bij het voorbereiden van een tijdrit. Zo veel mogelijk onzekerheden uitsluiten. Dat geeft me steun en vertrouwen. Vertrouwen, dat had ik voor deze tijdrit. Toch? Of viel dat eigenlijk wel mee? Twijfel, dat had ik voor deze tijdrit. En als je iets niet kunt gebruiken in een tijdrit, dan is het twijfel. Je moet je niet afvragen of je de goede vorm wel hebt, of je vorig jaar niet beter was en of je de pijn in de benen wel kunt verdragen. Je moet het wéten. Je moet weten dat je de sterkste bent om te kunnen winnen. En ik wist het niet.

Op mijn stoeltje zie ik hoe regen met bakken uit de lucht blijft komen. Het is een troosteloos plaatje. De pijn in mijn benen heeft plaats gemaakt voor pijn in mijn hart.

De verzorger kleed me aan en ik stap op mijn fiets. Door de regen, op zoek naar warmte. Want na regen komt zonneschijn. Achter de wolken schijnt de zon. En zonder regen geen regenboog. Over een jaar mag ik het gelukkig weer over doen.