Ellen-van-Dijk-Header vertical stripe

[column] -Pijn is fijn-

Column-pijn-is-fijnLees hier de column van Ellen van Dijk uit het april nummer van het blad Fiets.

Pijn is fijn
Afgelopen week zapte ik langs het programma ‘Katja’s Bodyscan’. Een programma waarin Katja Schuurman haar pijngrens opzocht en probeerde te verleggen. Een interessant onderwerp. Want als Katja haar pijngrens kan verleggen, moeten we dat allemaal kunnen.

column-fiets4En dat zou af en toe toch wel enorm handig zijn. Even de pijn en verzuring verminderen tijdens het beklimmen van een col of in de eindsprint van een wedstrijd. Het afzien tijdens een ritje waar je eigenlijk al helemaal geen zin in had. Dat rotgevoel wat ons zo vaak doet afvragen waar we eigenlijk mee bezig zijn. Waarom? Waarom doen we onszelf vrijwillig pijn tijdens een rondje fietsen van A naar A? Negen van de tien keer levert het namelijk ook nog eens niets op.

Oke, als profwielrenster is het mijn werk en levert het gelukkig wel iets op. Maar ook al zou ik er niet voor betaald krijgen, dan nog zou ik de pijn opzoeken. Voor de voldoening die het geeft wanneer ik uitgeput thuis kom van een training waarin ik mijn fiets het liefst al dertig keer in het naastgelegen kanaal had gepleurd. En waarin ik degene bij wie ik in het wiel heb afgezien al een uur lang inwendig naar de maan en terug gescholden heb. Want afzien is gelukkig snel vergeten. Onder de douche spoel je alle ellende van je af en tijdens de lunch bedenk je hoe mooi het toch weer was. Positieve herinneringen blijven je nu eenmaal veel langer bij. Dat is maar goed ook, want als ik alle pijn uit mijn trainingsjaren zou onthouden had ik nu vast geen wielrenster meer geweest. Pijn en het verleggen van grenzen fascineren mij. Het blijkt dat opvoeding en ervaringen uit het verleden veel invloed hebben op de pijngrens. Pijn zit letterlijk tussen de oren en de ervaring van pijn is enorm te beïnvloeden. Wanneer het lichaam pijnsignalen naar de hersenen doorgeeft, zijn er in de hersenen allerlei processen actief die bepalen in welke mate wij de pijn ervaren. Een goede manier om de pijngrens te verhogen is door je aandacht ergens anders op te richten. Het verrot schelden van je trainingspartner is misschien dus niet eens zo’n slecht idee. Ook door de aanmaak van endorfine in het lichaam kun je de pijngrens verhogen. Endorfine wordt aangemaakt wanneer we lachen, seks hebben, een massage krijgen en wanneer we sporten.
pijn-is-fijn2

Zelf je pijngrens verhogen met deze fijne activiteiten, het klinkt als de ideale, legale doping. Het lijkt heerlijk om geen pijn te hoeven voelen. Maar niets is minder waar. Zo klaagde een collega renster eens over pijn in haar benen tijdens de training. ‘Ach meid, ik ken een man zonder benen, die zou willen dat hij pijn in zijn benen had!’ reageerde de ploegleider. En hij had een punt. Want pijn hebben we nódig. Nodig om te voelen dat we leven en nodig om onze grenzen te kunnen verleggen. Pijn hoort bij het leven zoals afzien hoort bij wielrennen. De heroïek van het wielrennen zit in het verdragen van zo veel mogelijk pijn; hoe zwaarder de strijd, hoe zoeter de overwinning. Dankzij het afzien kunnen we ons allemaal zo nu en dan held voelen.

 

Lees alle columns van Ellen